Szczawik zajęczy
| Nazwa łacińska | Oxalis acetosella |
| Rodzina | Szczawiowate |
| Forma kwiatów | Pięciopłatkowe |
| Kolor kwiatów | Biały |
| Łodyga | Cienkie, pełzające, łuskowate rozłogi. |
| Liście | 3-listkowe, długoogonkowe, wszystkie odziomkowe. Listki odwrotnie sercowate, przy niepogodzie i w nocy stulające się. |
| Cechy szczególne | Kwiaty pojedyncze, duże, dłuższe od liści, fioletowo żyłkowane, z żółtawą plamą u nasady. |
| Siedlisko | Cieniste lasy liściaste i iglaste, zarośla. |
| Wysokość | 8 - 15 cm |
| Okres kwitnienia | Kwiecień - maj |
| Roślina lecznicza | Surowcem jest ziele. Zawiera duże ilości kwaśnego szczawianu potasowego. |
| Działanie | Właściwości moczopędne, a także jako źródło witaminy C. |
| Uwaga | Duże dawki mogą mieć działanie toksyczne. |