Stokrotka polna
| Nazwa łacińska | Bellis perennis |
| Rodzina | Złożone |
| Forma kwiatów | Złożone |
| Kolor kwiatów | Biały, czerwonawy. |
| Łodyga | Bezlistna, owłosiona. |
| Liście | Tylko odziomkowe w różyczce, łopatkowate, zwykle ząbkowane. |
| Cechy szczególne | Kwiaty w koszyczkach, po 1 na łodydze. Zewnętrzne języczkowate, białe lub czerwonawe, wewnętrzne rurkowate, żółte. |
| Siedlisko | Łąki, pastwiska, przydroża, trawniki. Bardzo częsta. |
| Wysokość | 4 - 20 cm |
| Okres kwitnienia | Marzec - listopad. |
| Uwagi | Kwiaty wytrzymują suchy mróz do -15°C. Koszyczek zachowuje się jak jeden kwiat: zamyka się podczas wilgotnej nocy i odwraca się często do słońca. |
| Roślina lecznicza | Surowcem są kwiaty; zawierają saponiny, olejki, garbniki, gorycze i śluzy. |
| Działanie | Stosowany w stanach zapalnych dróg oddechowych, zaburzeniach trawienia, nieżycie żołądka i jelit. Zewnętrznie - w schorzeniach skórnych, egzemie, obrzekach. |