Dziurawiec zwyczajny
| Nazwa łacińska | Hypericum perforatum |
| Rodzina | Dziurawcowate |
| Forma kwiatów | Pięciopłatkowa |
| Kolor kwiatów | Żółty |
| Łodyga | Wzniesiona, obła z 2 wystającymi liniami, naga. |
| Liście | Naprzeciwległe, podłużnie jajowate, przeświecająco kropkowane (zbiorniki olejków). |
| Cechy szczególne | Baldachokształtna wiecha, pręciki w wiązce. |
| Siedlisko | Widne lasy, zxarośla, brzegi lasów, polany, przydroża, suche łąki, wrzosowiska. Bardzo częsta. |
| Wysokość | 20 - 60 cm |
| Okres kwitnienia | Czerwiec - sierpień. |
| Roślina lecznicza | Do celów leczniczych stosuje się ziele. Zawiera flawonoidy, garbniki, glikozydy |
| Działanie | Przeciwzapalne, żółciopędne oraz uspokajające. Stosowany również przy schorzeniach żołądka, pęcherzyka żółciowego i wątroby. |
| Uwagi | Ze względu na zawartość hypercyny dziurawiec może powodować zapalenie skóry pod wpływem promieni ultrafioletowych, szczególnie podczas przebywania na słońcu. |