Babka zwyczajna
| Nazwa łacińska | Plantago major |
| Rodzina | Babkowate |
| Forma kwiatów | Czteropłatkowe |
| Kolor kwiatów | Brunatny |
| Łodyga | Brak |
| Liście | Gładkie, szerokojajowate, o 3-9 nerwach, ściągnięte w dość długi ogonek. Wszystkie liście odziomkowe. |
| Cechy szczególne | Kwiaty niewyraźne, kłos wysmukły, długi, walcowaty, gęsty, na długiej szypułce. |
| Siedlisko | Łąki, pastwiska, przydroża, pola. Częsta. |
| Wysokość | 10 - 40 cm |
| Okres kwitnienia | Czerwiec - wezesień. |
| Roślina lecznicza | Surowcem są liście. Zawierają aukubinę, ksantofil, śluzy, karotenoidy, krzemionkę. |
| Zastosowanie | Działanie wykrztuśne, łagodnie przeczyszczające i antyseptyczne. Zewnętrznie przy skaleczeniach, obrzękach, oparzeniach, ukąszeniach owadów. |